Lichtgevende schat

Al eerder schreef ik over wat ik allemaal tegenkom als ik door de binnenstad loop of fiets. Ik vind het leuk om telkens weer nieuwe dingen te ontdekken in de stad waar ik al ruim tien jaar thuis kom. En vandaag is het tijd om je deelgenoot te maken van onze stoplichten. Stoplichten? Ja, stoplichten. Die zijn namelijk heel bijzonder in Utrecht.

Liefde en geluk

Zo is er iemand die al een hele tijd de stoplichten versiert met hartjes en klavertjes. Ik word er elke keer weer vrolijk van als ik ze zie.

Hoek Drift en Wittevrouwenstraat

En dan zijn er nog die andere stoplichten in de binnenstad met hun eigen thema. Het beeld spreekt voor zich.

Hoek Lange Viestraat en...

...Sint Jacobsstraat

Het leukste vind ik misschien nog wel dat teken-held en Utrechter Dick Bruna geëerd wordt met zijn eigen Nijntje-stoplicht.







Het is een stad waar je altijd weer een klein cadeautje vindt in de openbare ruimte. Het dorpse dat velen doet verlangen naar Groots en Meeslepend Amsterdam, vind ik juist charmant en maakt dat ik hier graag woon.

Vrij terloops worden deze kleine schatten neergelegd; wie het ziet moet even glimlachen, en wie het dit keer niet ziet, ziet het misschien een volgende keer wel. Ik ben benieuwd bij welk stoplicht ik de volgende keer een lichtgevende verrassing zal aantreffen.

Geklieder op de vierkante centimeter

Hoe heerlijk kan het zijn. Op een apparaatje met zo veel functies en snufjes, iets simpels doen als tekeningetjes maken. Ik heb het natuurlijk over Drawsomething. Ik speel het nu een week of drie, en heb inmiddels een heel elftal mét wissels aan mensen tegen wie ik teken.

Mijn werkdagen worden in- en uitgeluid door een rondje tekenen. Elke dag zit ik (als de NS ook goede zin heeft...) een kwartiertje in de trein en heb ik precies genoeg tijd om er een paar te raden en te tekenen. En sinds ik genoeg punten gespaard heb om een setje extra kleuren te 'kopen' is het nóg leuker.

Zoals ik zelf het ene moment creatiever met het te tekenen object ben dan het andere, zo zijn mijn tegenspelers dat ook. Zo is er één die eerst uitgebreid de achtergrond gaat kleuren. Daarna met veel gevoel voor detail de contouren. En dan de details. Vaak kom ik tot de conclusie dat de achtergrondkleur er niet zo veel toe deed, maar je kan het maar beter een beetje spannend houden, toch?

Zelf smokkel ik wel eens door een aanwijzing in tekst erbij te zetten. Zo moest ik laatst Frodo tekenen.
Je hebt al kunnen lezen dat ik niet van de oortjes ben, dus hoe moest ik nou weten hoe die Frodo eruit ziet? Is dat die jongen met de krullen of is dat het groene buitenaardse mannetje? Ik weet het trouwens nog steeds niet.

Hoe dan ook, ik besloot pragmatisch te zijn en schreef: 'ik ben niet van de oortjes-films, dus daarom maar even zo: personage in Lord Of The Rings'. Mijn tegenspeler raadde het woord (was ook niet zo moeilijk meer...), maar voordat zij haar tekening begon kreeg ik nog wel even de boodschap: valsspeler!!! Ach ja, ik wilde gewoon heel graag nog een paar kleurtjes bij elkaar sparen...

Grappig van dat tekenen en dingen erbij schrijven, is dat ik - en eigenlijk al mijn tegenspelers met mij - de aanwijzing er standaard in het Engels in zet! Hoe zou dat toch komen? Misschien alleen maar omdat de woorden die we moeten tekenen in het Engels zijn... Hoe dan ook, het is een leuke rage. Die waarschijnlijk binnenkort wel weer opgevolgd zal worden door the next big thing. Maar tot dan teken ik mezelf lekker naar mijn werk en weer naar huis.

Inspiratie