Ode aan vakanties

Is het mogelijk om volledig uitgerust te zijn? En hoe lang duurt het voor je op dat punt belandt?

Deze vraag stel ik mezelf op de laatste dag van mijn twee weken in de zon. Gelukkig is mijn vakantie nog niet helemaal voorbij, dus ik heb nog even.

Maar zo op z'n laatste dag schiet deze vraag toch door m'n hoofd als het ontbijt achter de rug is en ik nog even op bed neerplof. Hmm, ik ben eigenlijk wel (weer) moe!

Is het moeheid? Nee, dat geloof ik niet. Het is de ontspanning die zich meldt. Vergelijk het met een goeie huilbui; na afloop volgt de ontspanning.

Was het maar altijd vakantie, verzuchten we allemaal wel eens. Zeker als we op een fijne locatie zitten. Met de perfecte temperatuur, precies genoeg te doen om je niet te vervelen maar ook om niet te veel te moeten. Met goed eten, een fijne slaapplaats en last but not least; leuk gezelschap!

Maar zoals we allemaal ook wel weten bestaat de vakantie alleen bij de gratie van de tijd ertussen  wanneer we andere bezigheden hebben.
En er is altijd wel een collega te vinden die net terug is van een reis(je). Heerlijk om dan te vragen hoe het geweest is. En even weg te dromen bij het idee van een fijne vakantie...

Morgen ben ik weer thuis. En heb ik nog een paar dagen tijd om het vakantiegevoel voort te zetten als ik op mijn fietsje stap om mijn nieuwe stad te gaan verkennen. Ik verheug me nu al op deze minivakantie, die de komende tijd elke vrijdag om vijf uur voor de deur staat...

Geklieder op de vierkante centimeter

Hoe heerlijk kan het zijn. Op een apparaatje met zo veel functies en snufjes, iets simpels doen als tekeningetjes maken. Ik heb het natuurlijk over Drawsomething. Ik speel het nu een week of drie, en heb inmiddels een heel elftal mét wissels aan mensen tegen wie ik teken.

Mijn werkdagen worden in- en uitgeluid door een rondje tekenen. Elke dag zit ik (als de NS ook goede zin heeft...) een kwartiertje in de trein en heb ik precies genoeg tijd om er een paar te raden en te tekenen. En sinds ik genoeg punten gespaard heb om een setje extra kleuren te 'kopen' is het nóg leuker.

Zoals ik zelf het ene moment creatiever met het te tekenen object ben dan het andere, zo zijn mijn tegenspelers dat ook. Zo is er één die eerst uitgebreid de achtergrond gaat kleuren. Daarna met veel gevoel voor detail de contouren. En dan de details. Vaak kom ik tot de conclusie dat de achtergrondkleur er niet zo veel toe deed, maar je kan het maar beter een beetje spannend houden, toch?

Zelf smokkel ik wel eens door een aanwijzing in tekst erbij te zetten. Zo moest ik laatst Frodo tekenen.
Je hebt al kunnen lezen dat ik niet van de oortjes ben, dus hoe moest ik nou weten hoe die Frodo eruit ziet? Is dat die jongen met de krullen of is dat het groene buitenaardse mannetje? Ik weet het trouwens nog steeds niet.

Hoe dan ook, ik besloot pragmatisch te zijn en schreef: 'ik ben niet van de oortjes-films, dus daarom maar even zo: personage in Lord Of The Rings'. Mijn tegenspeler raadde het woord (was ook niet zo moeilijk meer...), maar voordat zij haar tekening begon kreeg ik nog wel even de boodschap: valsspeler!!! Ach ja, ik wilde gewoon heel graag nog een paar kleurtjes bij elkaar sparen...

Grappig van dat tekenen en dingen erbij schrijven, is dat ik - en eigenlijk al mijn tegenspelers met mij - de aanwijzing er standaard in het Engels in zet! Hoe zou dat toch komen? Misschien alleen maar omdat de woorden die we moeten tekenen in het Engels zijn... Hoe dan ook, het is een leuke rage. Die waarschijnlijk binnenkort wel weer opgevolgd zal worden door the next big thing. Maar tot dan teken ik mezelf lekker naar mijn werk en weer naar huis.

Inspiratie