'Preciate it!'. Althans, dat verstond ik, toen ik het net op tv hoorde. Gezegd door een Amerikaan. Hij zei natuurlijk: 'I appreciate it'. Ik waardeer het. Het is me al vaker opgevallen dat Amerikanen dit snel zeggen, ook wanneer het allemaal niet zo bijzonder is wat de ander gedaan heeft. Maakt deze opmerking deel uit van dat zogenaamd slijmerige?
Afgelopen zomer was ik voor het eerst in Amerika en kon ik het van dichtbij bekijken. Ik moest wel even wennen aan het Amerikaans Engels, want ondanks dat ik vloeiend Engels spreek, verstond ik het niet altijd! Dat verbaasde me wel, maar was ook wel weer grappig...
Ook het altijd vriendelijke gedrag van 'de' Amerikaan viel me op. Zo erg zelfs dat ik bijna beledigd was als iemand een beetje knorrig uit de hoek kwam. Hoe snel raak je hier dus niet aan gewend!
Aan de Hollandse lompheid ben ik uiteraard al láng gewend. Sterker nog, het valt me niet eens op! Het valt me alleen op als ik een tijdje niet in Nederland geweest ben, en daarna weer terug kom. En eerlijk is eerlijk, ik doe er zelf ook wel eens aan mee. In het verkeer. Of gewoon een suf oordeel over iets of iemand. Een beetje jammer is het eigenlijk wel.
Ook al is Amerika een groot plastic fantastic land, waar alles gemaakt is van bordkarton en je eindeloos moet zoeken naar echt puur eten... ook al meent iedereen het niet elk moment van de dag als hij zegt 'Preciate it', het wordt wel gezegd.
Al is het een beetje chemisch smeermiddel, het is toch smeermiddel. En als we daar aan deze kant van de plas nou ook wat meer van zouden gebruiken... dan zou de wereld een beetje fijner worden. I'd apreciate it.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten