Ik heb al een boek

Boekentrap

Ik ben een boekensleper. Ik kan het maar niet laten. Ik sleep ze eindeloos met me mee. Maar lezen? Ho maar!

Ik kan er niets aan doen! Heus! Maar die tijdschriften, ze achtervolgen me overal! Ik kom er maar niet van af; heb ik er één uit, dan ligt de volgende alweer op de deurmat. En is die richting papierbak, dan krijg ik er wel weer eentje via een vriendin, of mijn moeder. Ze weten me altijd weer te vinden.

En die boeken? Ach, die boeken... Ik verwaarloos ze, ik sleep ze overal mee naar toe. Hoe vaak dat ene boek niet al mee op vakantie is gegaan, en onverrichter zake weer in de boekenkast belandde. Beduimeld, maar niet van het lezen. Van het schuiven in koffer of backpack.

Boeken ruilen werkt soms wel voor me. Zo heb ik jaren geleden eens op mijn yogaschool meegedaan met een ruil-actie. Het boek dat ik toen meenam heb ik pas een half jaar geleden gelezen! Het was een bestseller. Ik kwam er maar niet aan toe, maar toen ik ein-de-lijk aan het boek begon, kon ik niet meer stoppen.

Boeken lezen vind ik dus toch leuk. Sterker nog, toen ik een paar maanden op wereldreis was wist ik wel raad met welk boek dan ook. Tijdschriften slepen was te veel moeite. Doe mij maar een boek, en dan ruilen als je hem uit hebt. En al helemaal niet meeslepen. Weet je wat dat weegt?! Nee hoor, ruilen werkte prima.

Hoe anders is het nu. Vaste stek, dus alle ruimte voor boeken. Nou, ik heb het geweten! Een dikke stapel ligt op me te wachten... Ik moet écht van die tijdschriftabonnementjes af... Eens kijken of mijn boeken mij dan nog willen.