Fashionably op tijd

Vrijdag hadden we een feestje. Even kijken hoe laat het ook alweer begon? Half negen.
'Ok,' zei W, 'dan vertrekken we om kwart over acht?' (Het was ongeveer een kwartiertje rijden.)
'Nee, dat is te vroeg, fashionably late is beter.'
'Ohja, zo hoort dat...', zei W.
'Ja, in mijn wereld werkt het ietsje anders dan in die van jou...'

Grappig om te ervaren hoe verschillende werelden omgaan met het concept tijd. In de wereld waarin W werkt is het altijd duidelijk: afspraak is afspraak; zo laat is zo laat; nee is nee, en zo gaan we het dus doen. Voor hem betekent een feestje dat om half negen begint dus dat je om half negen voor de deur staat.

In mijn wereld gaat dat allemaal wat losser, dus we gingen wat later. Maar toen we vorig jaar een keer iets van zijn werk hadden (een casual etentje) dacht ik ook dat we wel wat flexibeler konden zijn. Dat viel dus even tegen! Iedereen zat al aan tafel en wij waren als een van de laatsten binnen... Oeps! Gelukkig was het toch nog steeds best casual en deed iedereen relaxed, maar of ze er de volgende dag nog iets over gezegd hebben, daar ben ik nooit achter gekomen...

Ach, inmiddels leer ik zijn wereld beter kennen, en leert hij van mijn wereld. Niet dat hij een alien is, zeker niet! Maar dat de wereld er vanuit zijn context echt heel anders uit ziet en dat dat op ook heel alledaagse dingen invloed kan hebben, dat had ik niet verwacht.

We bekijken elkaars wereld vanuit onze eigen context. We leren elkaars context kennen. En we gaan op bezoek in elkaars wereld met feestjes en etentjes. En de ene keer zijn we er te vroeg, want stipt op tijd, en de andere keer te laat, want fashionably late... We lachen er samen om, en leren elke dag weer een beetje bij.